Gelaagde LeVens - Mag het wat luider?

Gelaagde LeVens: “Mensen worden niet minder creatief wanneer ze ouder worden. Ze worden anders creatief.”

Een kunstwerk heeft meestal 1 kunstenaar met een vast plan. Daar is Gelaagde LeVens anders. Er was wél een idee over de techniek. En om zoveel mogelijk mensen te betrekken en ongeacht hun leeftijd of kunnen creatief te laten zijn.

Het drieluik Gelaagde LeVens werd gecreëerd door 70 kunstenaars van 3 tot 103 jaar. Kunst verbindt generaties. Dit werk groeide uit een bijzonder proces van samen creëren waarin bewoners, buurt en kinderen elk hun kleur, talent en verhaal meebrachten. Door een gelaagd kunstwerk op te bouwen met een breed gamma aan technieken konden zoveel mogelijk bewoners deelnemen. Rekening houdend met ieders mogelijkheden werd iedereen kunstenaar en leverde elke deelnemer een actieve bijdrage aan het geheel. Peuters van kinderdagverblijf Sloebercity (2–3 jaar), leerlingen van de Kompasklas van Basisschool Krombeen (11–12 jaar), bewoners uit de Muinkparkwijk en i-mens medewerkers creëerden mee. De hoofdkunstenaars zijn de bewoners van het Zorghotel Senior City en assistentieflats Senior City.

Het creatieve proces werd in beeld gebracht in een 5-delige reportage die u onderaan dit artikel kan terugvinden.

De nieuwe Zorg- en welzijnsambassadrice werd officieel voorgesteld tijdens het bezoek aan het wzc Zorghotel Senior City van i-mens. Vlaams Minister van Welzijn, armoedebestrijding, cultuur en gelijke kansen Caroline Gennez stelde er met trots de nieuwe ambassadrice voor: Saïda Sakali: "Saïda straalt uit dat een job in de zorg prachtig is."

De bekendmaking gebeurde voor ons kunstwerk "Gelaagde LeVens". Als symbolische afsluiter legden de minister en de kersverse ambassadrice ook de laatste verbindingen met Gouddraad.

.

Het kunstwerk vertrekt vanuit een eenvoudige maar krachtige gedachte: iedereen heeft creativiteit in zich. Ook wanneer ouder worden nieuwe uitdagingen meebrengt, blijven talenten bestaan. Het project vormt tegelijk een verbindend statement tegen ageïsme. Er werd gewerkt met communicatief tekenen: kunst maken door samen te kijken, te praten en elkaar te inspireren. Het schilderij groeide in vier lagen, met technieken en alledaagse voorwerpen zoals schuurborstels, vaatdoeken en mattenkloppers – drempelverlagend, ook voor mensen met dementie.

De eerste laag, de wolkenhemel, ontstond uit spontane bewegingen en abstracte vormen. In de tweede laag werden herkenbare patronen ontdekt en geaccentueerd. De derde laag bracht meer detail en betekenis. Zo groeiden uit de verbeelding van oud en jong duidelijke vormen en dieren. In de vierde laag werden ze verfijnd tot het uiteindelijke drieluik. De kunstenaars kozen ook knoppen die op de canvassen werden genaaid en de handwerkclub maakte verbindende gehaakte linten tussen de panelen.

De vele dieren verwijzen naar de geschiedenis van deze plek: de Gentse dierentuin – Jardin Zoologique. De sprekende tijgerkop knipoogt naar het adres van het zorghotel. Ook de afstand tussen de panelen is symbolisch: 12 centimeter, een verwijzing naar het huisnummer.

Dit sociaal-artistiek project ontstond vanuit een gesprek rond positieve beeldvorming en gelaagdheid in het kunnen van ouderen tussen Tom Baele (Mag het wat Luider) en kunstenares Caro Vekeman. In nauwe samenwerking werd het verder verfijnd en met de steun van i-mens en P&V Verzekeringen kreeg dit generatiedoorbrekend initiatief vorm.

Paul Teerlinck portretteerde enkele kunstenaars. Zo groeide dit werk uit tot meer dan een schilderij: een zichtbaar verhaal van ontmoeting, talent en verbondenheid tussen bewoners, buurt en generaties. Mag het wat Luider bracht het maakproces ook in beeld.

Hilda “Door mijn dementie lijk ik mezelf te verliezen; daarom werk ik zo graag mee aan dit kunstwerk; ik creëer dingen waarvan ik nog zeker weet dat ik het ben."

Alle Kunstenaars: Angelo, Anges, Anna, Annick, Annie DM, Annie VW, Asya, Beatrix, Bernard, Bert, Caro, Carolien, Christiane C, Christiane V, Cindy, Cis, Connie, Dora, Elfrida, Els, Erben, Fattoumatta, Francine, Frieda, Georgette, Gilbert, Godelieve R., Godelieve U., Hilda, Hilde, Hilke, Huri, Janine DS, Janine DW, Jessica, Jitsk, Joseph, Julie, Kejsi, Kenneth, Leen, Lieve, Lieve R., Lieve U., Liliane, Lisa, Liva, Louise, Magda, Marijke, Marion, Martha C., Martha K., Martine O., Martine P., Melani, Mia, Milena, Monique, Pascal, Pierre, Robert, Roger, Susanna, Thibau, Tom, Vally, Wilfried, Yolande

Het filmpje waarmee de buurt werd uitgenodigd:

De eerste laag vormde de basis. Met brede bewegingen, kleuren en spontane vormen legden bewoners samen een “wolkenhemel” van verf aan. Iedereen kon meedoen: schilderen, kleuren mengen, materialen klaarzetten of gewoon mee nadenken.

Laag 2: Accenten ontdekken Vanuit de kleuren en vormen gingen bewoners en kinderen samen op zoek naar wat ze erin herkenden. Met borstels en nieuwe kleuren werden bepaalde lijnen en patronen benadrukt. Zo ontstonden de eerste herkenbare elementen. Zo ontstonden herkenbare vormen en accenten. Bewoners ontdekten samen wat ze in de kleuren en vlekken zagen: herinneringen, plekken, verhalen of dingen die voor hen betekenis hebben.

Meer detail en betekenis werd gegeven in laag 3. In deze fase groeide het kunstwerk verder met meer verfijning. Bewoners voegden details toe die voor hen belangrijk zijn: dingen die hen doen denken aan thuis, aan hun buurt of aan wat hen blij maakt.

De afwerking
In de laatste laag werkten bewoners met meer artistieke ervaring samen met kunstenares Caro Vekeman aan de verfijning van het geheel. Kleine accenten en details brachten het kunstwerk tot zijn uiteindelijke vorm.

Onze oudste Kunstenaar. Dhr Van Bockstaele Roger (103 jaar levenswijsheid).