Mijn naam is Irma. In oktober 2021 verhuisde ik samen met mijn man naar het woonzorgcentrum. Tot mijn groot verdriet moest ik op 3 september 2025 afscheid nemen van hem.

De periode daarna was zwaar. Heel zwaar. Maar ook hartverwarmend.

Normaal neem ik om de twee weken deel aan de kookclub. Een groep bewoners en vrijwilligers die samen koken en daarna samen eten. Mijn man sloot telkens aan wanneer het eten klaar was. Hij hield ervan om erbij te zitten. Het koken zelf liet hij graag aan ons over.

De uitvaart van mijn man was gepland op een dinsdag. Net de dag waarop de kookclub doorgaat. Ik liet enkele medebewoners weten dat ik er dus niet bij zou zijn.

Wat ik niet wist, was dat zij onderling iets hadden afgesproken.

Op de dag van de uitvaart keek ik verbaasd op toen ik zag dat de leden van de kookclub aanwezig waren. Ze hadden beslist om de kookclub niet te laten doorgaan en samen naar de uitvaart te komen. Het woonzorgcentrum zorgde, op hun vraag, voor vervoer en begeleiding.

Ik was enorm onder de indruk. En geëmotioneerd.

De kookclub deelt meer dan recepten en maaltijden.
 Ze deelt zorg. Aanwezigheid. Verbondenheid.

Graag wil ik hen nogmaals bedanken voor de steun die ik kreeg.

Irma