© LV
Laat het ons maar toegeven: in de leeftijdsjaren van 30 – 40 – 50 jaar lopen we over van dadendrang. We willen alles onder controle brengen en houden.
Onze Grammofoon Luc Verhulst kroop nog eens in zijn pen!
Ons gezagsgehalte is onaangetast, geen uitdaging is te groot, we gaan er vol tegenaan, fysiek en verbaal. Dat we daarbij niet altijd vrienden maken nemen we erbij, het gaat er immers om dat je geen watje bent, dat jouw mening en positie telt !
Gelukkig groeien we in jaren. Ouder worden, daarin is iedereen gelijk. Maar doorgroeien naar meer wijsheid, daar draait het om !
Zonder het zelf goed en wel door te hebben ondergaat de wijzer wordende (groot-)ouder een metamorfose. Niet meer dat strakke, puur logisch geordende. Ontdaan van het aureool van onaantastbaarheid, onfeilbaarheid. Conflicten worden vermeden, de stemverheffingen worden schaars.
In de plaats daarvan: een toegankelijke, aaibare grootouder, vake of moeke, omie of bompie, die waakt over het mentale welzijn van zijn oogappel. Die tolerant is, maar niet in het oneindige. Die een zachtere versie vormt van ma of pa, maar wel dezelfde waarden deelt en ondersteunt.
Op school merk je dat het beste. Als je in de lagere school middagtoezicht doet komen de kinderen naar je toe, óf ze mijden jou. Ze mijden iemand die alleen maar zeurt over wat niet mag, en de kinderen op straf tegen de muur zet voor elke futiliteit.
Ze fladderen rond je en komen knuffels vragen als ze merken dat je hen empathisch tegemoet treedt. Je kan hen dan de redenen uitleggen waarom iets niet mag, ze pikken dit op en gaan deze mare ook uitleggen aan de vriendjes en vriendinnetjes. Kinderen zijn wat dat betreft goudeerlijk en onbezoedeld, en bouwen een pyramide van dankbaarheid (zie foto) !
Een knuffel doet deugd, het zorgt voor verbondenheid en begrip, maar heeft ook een opvoedkundig aspect. Je voelt meteen wie in een precaire thuissituatie zit en jou als warme, vervangende knuffelbeer ziet.
Luc Verhulst – 4.6.2025
Luc Verhulst
Luc Verhulst is een gekende figuur in de wereld van lokale besturen. De kwieke man werd geboren in 1951 – fiere Temsenaar in hart en nieren. De licentiaat “admininistratieve en bestuurswetenschappen” schopte het al snel tot Gemeentesecretaris van Temse. Luc is geliefd als verzoende brugfiguur – hij wordt dan ook af en toe vergeleken met “Zwitserland”.
Hij is actief Lid van de Raad voor Verkiezingsbetwistingen, bevoegd voor behandeling geschillen inzake gemeenteraadsverkiezingen Hij was jarenlang Voorzitter provinciale federatie gemeentesecretarissen Oost-Vlaanderen, waar hij net als in Temse altijd inzette op “meer-waarde” door “samen-werken”. Vandaag is hij nog steeds voorzitter van de Erecollega’s Algemeen Gemeente- en OCMW directeuren en Adjuncten Oost-Vlaanderen. Bovendien is hij ad hoc vervangleerkracht van zieke leerkrachten uit het 5de en 6de leerjaar. Omdat Luc niet graag stilzit is hij ook fiere voorzitter van het Biljartverbond van Temse, met als doel het carambole-biljarten doen herontdekken. Een missie waar we hem vol in steunen met onze carambole toernooi voor kwestbare ouderen.
