De oudste vent van Gent!

Albert Libert “Net voor mijn 104e verjaardag kwam ik in Tempelhof wonen; tot dan woonde ik gewoon thuis. Maar ik woon hier graag. Mijn 108ste verjaardag vier ik dus in WZC Domino Tempelhof. De oudste vent, want ….om toch maar in een cliché te vervallen: het sterke geslacht blijft me nog even voor: er is een vrouw toch net iets ouder dan ik zeker?….” Albert werd geboren in Ename, een deelgemeente van Oudenaarde, in 1917.

“Ik kijk er eigenlijk een gans jaar naar uit!” zegt Albert. “Mijn Kamer wordt mooi versierd en ik kan mijn beste kostuum aantrekken. “Als kleermaker vind ik dat heel belangrijk, zegt hij trots. Ik nam het bedrijf van mijn vader over en maakte jarenlang gewaden voor priesters en maakte ook toga’s voor advocaten en rechters.” Ook de medailles van oud-strijder blinken op zijn kostuum. Terecht als je het ons vraagt!

Abert trakteerde zijn familie maar ook medebewoners en het personeel op een cava of fruitsap. Uiteraard mocht een stuk taart met obligatoire koffie niet ontbreken.

“Toen ik geboren werd was Albert I nog koning van België en was WOI nog volop bezig, Al was ik te klein om me dat te herinneren natuurlijk. Ik was het 5e kind van 6 in ons gezin. 5 zussen had ik!”

“In WOII vocht ik mee in de slag van Ronsele, bij Zomergem. Ik hoopte toen altijd dat het nooit meer oorlog zou worden, dat men eruit zou leren. Maar mijn hoop dat de slachtoffers van de eerste en tweede wereldoorlog de laatste zouden zijn bleek tevergeefs. Men leert maar niet.” Zegt Albert met tristesse in de stem. En dan volgt de wijze raad van iemand met 108 jaar ervaring: “Als iedereen lief en vriendelijk is voor zijn naasten dan werkt dat hopelijk aanstekelijk, wereldvrede begint klein.”

“Ik trouwde trouwens midden in de WOII. Met Christine, de liefde van mijn leven. We kwamen toe in de St.-Baafskathedraal met paard en koets, dat was in de mode toen. We kregen 2 dochters en een zoon.” Zegt hij fier.

“Ik was gans mijn leven kleermaker, van vader op zoon. Nog iets wat toen in voege was. Mijn vader was gespecialiseerd in priestergewaden, maar toen er wat minder priesters kwamen specialiseerde ik mij in toga’s voor rechters en professoren. Van heinde en verre kwamen ze naar de zaak ik de Sint-Jansvest. Gans Vlaanderen kwam, maar ook gans Wallonië.”