Wat kun je verwachten?
- Waarom een WZC géén ziekenhuis is – en hoe je dat zonder witte jassen en klinische vibes kunt laten voelen.
- Hoe een simpel pomponnetje een gesprek over dementie op gang brengt (en waarom Jurn en Maite er zelf eentje zitten te maken).
- Praktische tips om bewoners zich écht thuis te laten voelen.
Highlights uit deze aflevering:
- Ann (82), oud-directeur en vrijwilliger, vertelt waarom ze nooit gesloten afdelingen wilde in haar WZC.
- Jurn over taal: waarom ‘opname’ klinkt als een ziekenhuisdrama en ‘mensen met dementie’ zoveel vriendelijker is dan ‘dementerenden’.
- Inspirerende voorbeelden: van ‘potten op tafel’ in Essen tot een WZC waar een bewoner in zijn fauteulle kan slapen, zoals hij thuis deed.
- Vragen van luisteraars: betrek je een bewoner met dementie bij de uitvaart van een overleden partner?