In WZC Verbert-Verrijdt worden soms laatste wensen uitgesproken. Meestal wanneer duidelijk wordt dat het einde nadert. Dan zoeken we samen naar wat nog mogelijk is. Wat nog betekenisvol kan zijn.

Maar waarom wachten tot het bijna te laat is?

Met die gedachte groeit het idee van een wensboom.

Geen boom die alleen voor afscheid staat, maar één die ruimte geeft aan elke bewoner. Aan kleine verlangens. Aan grote dromen. Aan dingen die nog gezegd of beleefd willen worden.

Bewoners en hun familie kunnen hun wens in de boom hangen. Een kaartje, een zin, een idee. Daarna kijkt het team samen hoe en of die wens kan worden gerealiseerd. Soms vraagt het organisatie. Soms creativiteit. Soms gewoon aandacht.

Niet elke wens zal groots zijn. Misschien gaat het om nog eens een bepaalde muziek horen. Een uitstap maken. Iemand terugzien. Of gewoon samen iets bijzonders doen.

De wensboom maakt zichtbaar wat vaak stil blijft.

Hij nodigt uit om te spreken.
 Om te delen.
 Om niet alleen te denken aan het laatste moment, maar aan wat het leven nu nog kleur kan geven.

Zo wordt zorg niet alleen ondersteuning, maar ook vervulling.

WZC Verbert-Verrijdt

WZC Verbert-Verrijdt