logo

dark/light
Mag het wat luider? Grammofoon Paul Teerlinck op stap met Margaretha van Parma. - Mag het wat luider?

Grammofoon Paul Teerlinck op stap met Margaretha van Parma.

De wereld door de lens van onze huisfotograaf. Deze keer bezocht hij de tentoonstelling ‘Margaretha. Keizersdochter tussen macht en imago. Een verslag.

naamloos-4502-v1

Nog tot 5 januari 2025 loopt in het MOU in het fraaie stadhuis van Oudenaarde nog de tentoonstelling ‘Margaretha. Keizersdochter tussen macht en imago.’

Margaretha van Parma(1522-1586) mag beschouwd worden als la grande dame van de zestiende eeuw. Zij was de voorhuwelijkse dochter van de latere Keizer Karel (Karel V) die hij had met Johanna Van der Gheynst, een dienstmeid uit Nukerke. 

 

Klemtoon op haar rol in de Nederlanden

Zij werd gedoopt in de kerk van Pamele op de rechteroever van de Schelde te Oudenaarde. "Deze kerk is een mooi voorbeeld van Scheldegotiek, een romaans-gotische overgangsstijl. In 1529 werd ze door Karel V erkend en mocht ze zich Margaretha van Oostenrijk noemen. Karel V sprak met paus Clemens VII, zelf afkomstig van van de rijke familie de Medici, af dat ze zou trouwen met een de Medici. Zij huwde in 1536 met Alessandro de’ Medici, hertog van Florence. Deze werd in 1537 vermoord. Margaretha was ondertussen bekend onder haar italiaanse aanspreektitel ‘Madama’, vandaar dat het stadspaleis in Rome, waar ze woonde het Palazo Madama wordt genoemd. In 1538 hertrouwde Margaretha met Ottavio Farnese, hertog van Parma en Piacenza. In 1559 werd ze door haar halfbroer, de Spaanse koning Filips II, tot landvoogdes van de Nederlanden benoemd. Ze staat bekend als een kunstminnende dame en mecenas. Haar praalgraf is te bewonderen in de kerk van San Sisto in Piacenza, waar ze overleed. De tentoonstelling biedt een boeiende kijk op de figuur van Margaretha, met een klemtoon op haar rol in de Nederlanden. Een bezoek meer dan waard." 

Hartelijke groet,  

Paul

Volg ons
Paul Teerlinck

Paul Teerlinck

Paul was enkele jaren advocaat aan de Gentse balie en ging nadien aan de slag bij de stad Gent, waar hij gedurende 16 jaar het ambt van stadssecretaris bekleedde.

Paul is bestuurder in tal van verenigingen en vennootschappen, de meeste daarvan met een sociale missie, waaronder Solidaris en het Woonzorgcentrum Domino.

De jongste jaren is er wat meer tijd voor het beoefenen van zijn passie, de fotografie.

Bij ‘Mag het wat luider’ zullen geregeld foto’s van Paul te zien zijn, en wie weet, ook af en toe een column.