“Proeven eens.”
Hij houdt de lepel voor. Niet voor mij. Voor haar.
Ze knikt goedkeurend. “Nog wat peper.”
De beslissing was eerder al samen genomen. Welke soep wordt het deze week? Tomaat? Groenten? Pompoen? Er werd gewikt, gewogen, gestemd. Daarna trokken ze samen naar de winkel. Lijstje in de hand. Kar vooruit. Alsof het nooit anders was geweest.
In WZC Kimpenhof werd het geen activiteit.
Het werd een gewoonte.
WZC Kimpenhof
De voorbije periode ging Seniorie Minneveld in gesprek. Met bewoners. Met familie. Met medewerkers. De vraag was eenvoudig, maar wezenlijk: waar is nog nood aan? Wat missen we? Welke wensen bleven tot nu toe onuitgesproken?
Uit die gesprekken kwam één duidelijke behoefte naar voren: zinvolle dagbesteding in de voormiddag. Activiteiten die de ochtend doorbreken. Die ruimte geven om al vóór de bezoekmomenten actief te zijn. Die het gevoel versterken: ik doe mee, ik beteken iets.
Seniorie Minneveld
Hij vraagt het niet echt.
Hij kondigt het aan.
Jos schuift de tafels al dichter bij elkaar nog voor iemand hem iets gevraagd heeft. De kaarten liggen klaar. De UNO-kaartjes zijn gesorteerd. De stoelen staan in een halve cirkel. Hij weet precies wie graag wiezen speelt en wie liever voor kleur en chaos kiest.
Maandag is van Jos.
Op afdeling Londen-Amsterdam in WZC Ter Burg nam hij het initiatief om de wekelijkse spelactiviteit zelf te organiseren. Niet als deelnemer. Als trekker.
WZC Ter Burg
Hallo, ik ben Stephanie. 86 jaar.
En ooit was ik naaister.
In mijn kast hangen nog altijd kleren die ik zelf maakte. Jurken, blouses, stukken waar uren werk in zitten. Ik vertel er nog vaak over, hoe fijn het was om stoffen te kiezen, patronen te tekenen en iets nieuws te creëren. En ja… ik miste dat toch een beetje.
Tot het toeval een handje hielp.
WZC Ter Burg
Hallo iedereen,
ik ben Jacqueline. 88 jaar. Maar de meesten noemen mij gewoon Jackie.
Handwerken is altijd mijn passie geweest. Vroeger haakte ik van alles: mutsen, sjaals, warme winteraccessoires… maar ook die fijne, gedetailleerde tafeldoekjes waar je uren in kon verdwalen. Ik ben altijd een bezige bij geweest. En toen ik in het woonzorgcentrum kwam wonen, begon het opnieuw te kriebelen.
WZC Ter Burg, Nossegem
Ik ben Emiel (86). In ons woonzorgcentrum neem ik de rol van dirigent op van het koor. Dat heb ik altijd al willen doen. Een jongensdroom. IK heb altijd in de fanfare gespeeld. Ik speelde de grote trom. ..
WZC Ter Burg
In WZC Sint Jozef in Pelt zien we heel wat studenten passeren. De ene loopt een korte kijkstage, de andere blijft langer. Middelbaar. Hogeschool. Altijd nieuwe gezichten.
Sinds kort is er op onze afdeling, ’t Passantje, een nieuw project gestart: zorgplekleren. Studenten van het vijfde middelbaar van WICO krijgen soms les op school en werken daarnaast bij ons mee, onder andere in de keuken. Ze leren hier het vak in de praktijk.
Vanuit de school kwam de vraag of wij, als bewoners, het project wilden evalueren.
WZC Sint Jozef, Pelt
In woonzorghuis Het Hof keren we er telkens weer naar terug tijdens de gebruikersraad: de maaltijden.
Voor veel bewoners vormen ze het hart van de dag. Een moment om naar uit te kijken. Een moment van ontmoeting. Van smaak. Van herinnering.
woonzorghuis Het Hof
Twaalf bewoners – ook mensen met dementie – en vier enthousiaste collega’s kwamen in oktober samen om een bijzondere feestdag te bedenken voor de Week van de Senioren.De vergadering, of beter gezegd de gezellige “vergoudering” zoals men in Dendermonde zegt, begon met enkele reminiscentievragen in kleine groepjes:Wat was het leukste feest dat je ooit hebt meegemaakt?Welke muziek of welk eten hoort voor jou bij een feest?Wat maakt een feest gezellig en geslaagd?Als je aan een feest denkt, denk je aan…
WZC Aymonshof
Op woensdag 19 november doet WZC Ter Burg met veel enthousiasme mee aan de VerGOUDering. Die dag staat onze Koffieklets Deluxe helemaal in het teken van één centrale vraag: wat betekent kwaliteit voor onze bewoners?
WZC Ter Burg
Soms begint iets gewoon met een vraag.
Vijf bewoners van WZC Najaarszon gaven aan dat ze graag nog eens zouden bloemschikken. Geen groot evenement. Gewoon samen aan tafel, met bloemen, groen en wat tijd.
Die wens werd gehoord.
WZC Najaarszon
Een feest begint niet op het moment dat de muziek start.
Het begint aan de voorbereidingstafel.
Tijdens de seniorenweken in Home Sint-Franciscus — woonzorgnetwerk Cur@-Z — wordt er achter de schermen hard gewerkt. En dat gebeurt niet alleen door medewerkers.
Home Sint-Franciscus, woonzorgnetwerk Cur@-Z