Roze Bril Leen vertelt: "Een kattenvriend ben ik niet en zal ik ook nooit worden. Wat niet wil zeggen dat ik geen zorg draag voor de twee poezebeesten die hier thuis rondlopen (ik ben immers wèl een dierenvriend). Mamapoes en haar dochter zijn al ruim 13 jaar onafscheidelijk. Deze voormiddag zag ik echter dat het achterpootje van mamapoes er maar vreemd bijhing. Doch ons poezenduo laat zich niet zomaar vangen; het zijn zelfstandige buitenkatten zeg maar. Het pootje (laten) nakijken wordt dus een hele uitdaging. Gezegdes en spreekwoorden lenen zich doorgaans prima om het leven van alledag en de bijhorende gevoelens te documenteren. Als ik zeg dat ik gisteren een kat in een zak heb gekocht, weet iedereen dat ik een miskoop deed. En als ik zeg dat onze mamapoes 9 levens heeft, weet je dat ze ook dit ‘mankement’ wel weer te boven zal komen."
Dat die 9 levens niet alleen voor katten gelden daar ben ik ondertussen van overtuigd. Er zijn ook mensen die blijkbaar bedeeld zijn met meerdere levens. Op onze beschermde leefgroep in het woonzorgcentrum woont Anaïs, een verpleegster op rust. Ze is intussen zeker al aan haar vierde leven bezig. De goesting om te leven is bij mevrouw bijzonder groot. Ze kan het niet meer precies verwoorden, maar aan alles kan je zien dat ze bijlange nog niet klaar is om de pijp aan Maarten te geven. Al verschillende keren belandde ze in bed en werd er gedacht dat ze er niet meer uit zou opstaan, ze kreeg de ziekenzalving en haar familie werd al meerdere malen bijeen geroepen om zich voor te bereiden op een afscheid.
Maar Anaïs komt telkens terug, met ogen die nóg harder blinken en een hart dat onverstoorbaar verder klopt. Haar gezicht blijft stralen, ze lacht en geniet nóg zo intens van ieder moment dat haar is gegeven in deze ‘verlengingen’.
Telkens komt ze weer uit bed, eet, drinkt, lacht, lééft! Haar stralend gezicht verdrijft de mist die zich in haar hoofd heeft genesteld, ze wil blijven, ze wil zo graag leven!
Haar familie zegt: “Het is een wonder” en de medewerkers treden hen bij.
“Geniet van het leven, want het duurt toch maar even”, klinkt het tijdens onze muzikale dans- en bewegingsvoormiddag. Anaïs knikt bevestigend en strekt haar armen uit. Willy Sommers moest eens weten…die Anaïs, nog 5 levens te gaan!
