Dank aan iedereen die meestemde!
Net voor de grote vakantie riepen we op om mee te stemmen voor het Heiveld als grote kanshebber voor een Europese Bauhaus prijs: "Help dit varkentje wassen!" voor hun innovatieve benadering van zorg en natuur. En ja hoor; ze wonnen!
De herfst is begonnen, en dat betekent dat het tijd is voor Oktoberfest – een vrolijk feest dat zijn oorsprong heeft in de Duitse stad München. Het begon in 1810 als een groot huwelijksfeest van kroonprins Ludwig en prinses Theresia. De inwoners van de stad werden uitgenodigd om samen te feesten, en dat was zó gezellig dat men besloot het elk jaar opnieuw te vieren. Zo ontstond het Oktoberfest zoals we het vandaag kennen.
Als partner van “Onder de Schil” toonden we bij onze eerste ontmoeting “de Kwies” en lanceerden we het idee….”Wat als we er een versie van maken met vragen over psychische kwetsbaarheid erin verweven. De Kwies is een beleving, meer dan een quiz zoals we die kennen. Het doel is mensen kleine winstervaringen te bezorgen. Small Wins Big Smiles. Maar misschien kan het beantwoorden van een vraag over psychische kwetsbaarheid ook een kleine winstervaring zijn?”
Marcella had bezoek van haar zus. In de zetels aan het raam zaten Agnes en Marie-Louise. Deze twee dames hebben ‘elkaar gevonden’ zoals dat heet. Beiden zijn mondig en mobiel, de ene houdt van handwerk (de Zeelse kant, dat is ‘kant met de naald’, zegt Agnes dan) en de andere kijkt graag ‘den boel af’. Samen wisselen ze dan (soms net iets te luid) van gedachten en geven al dan niet gepaste commentaar. Het kunnen roddelen verbindt hen. Maar nog meer verbinding vinden ze in muziek.... Lees meer
Operettemuziek is een muziekgenre dat al meer dan 150 jaar mensen laat glimlachen en meeswingen. Het is een vorm van muziektheater die lijkt op opera, maar luchtiger en speelser is. Vaak zitten er komische verhalen, romantiek en vrolijke dansmuziek in verwerkt.Operettemuziek is een muziekgenre dat al meer dan 150 jaar mensen laat glimlachen en meeswingen. Het is een vorm van muziektheater die lijkt op opera, maar luchtiger en speelser is. Vaak zitten er komische verhalen, romantiek en vrolijke dansmuziek in verwerkt.
Het was een pakketje van 13 foto’s dat ik een paar dagen geleden in mijn Messenger-inbox vond. De foto’s waren vergezeld van een boodschap. ‘Dank aan iedereen om dit mogelijk te maken’, las ik. Gretl had deze foto’s en het dankbericht naar verschillende mensen gestuurd. Allemaal mensen die hun aandeel hadden in, of op de hoogte gebracht werden van een meer dan geslaagde activiteit voor Bart, haar echtgenoot.
Als de vlag de lading niet meer dekt kies je beter voor een andere naam. Dat Doen het Expertisecentrum Dementie en Cera. De altijd boeiende webinars verdienden een betere titel. Zeker omdat ze uitgroeiden tot echte mini-reportages. Vanaf nu worden het dus regelmatige Breinreizen die je meenemen op een ontdekkingsreis door de wereld van dementie. Lees meer en ontdek de data!
Patatten schillen - een prachtige metafoor voor om gevoelens te durven tonen. De schil verbergt de binnenkant. Nét zoals oudere volwassenen soms hun echte gevoelens verbergen. De nieuwe campagne van “Te Gek” richt zich dit jaar naar 65-plusses! Dúrf praten over gevoelens, dúrf onder jouw schil laten kijken is de boodschap. Met Mag het wat Luider staan we als partner uiteraard 100% achter deze boodschap!
Claude François, of “Cloclo” zoals velen hem noemden, was één van de grootste artiesten uit Frankrijk in de jaren ’60 en ’70. Hij werd geboren in 1939 in Ismaïlia ( Egypte). Zijn vader, Aimé François, was werkzaam bij het Suezkanaal. Zijn moeder heette Lucia Pozo. Hij had één zus, Josette. Claude verhuisde later naar Frankrijk, waar zijn zangcarrière écht van start ging. Lees en reis mee!
Dit was nog nooit eerder gebeurd. Of toch, misschien één keer maar toen had mevrouw aan de deur van de cafetaria rechtsomkeer gemaakt.
Deze keer was ze verder gegaan en had ze al plaatsgenomen tussen de andere bewoners van onze beschermende leefgroep.
“Is iedereen er?”, had ik me luidop afgevraagd terwijl ik mijn ogen de kring liet rondgaan. De vaste turnvrijwilligers dachten luidop met me mee. “Marie-José is er, Agnes zit daar, Pierre voelde zich niet lekker en bleef liever in bed, Marcella is er, Solange ook, Monica was nog aan het eten en Simonne gaan ze brengen als de ochtendzorg klaar is”. “En kijk, Irène is er ook”, zei Chantal net iets te luid zodat Irène het zeker zou horen.
Op 26 september trekt Studio Bomma uit de studio en maakt met de steun van Sodexo een echte ontmoetingsdag. Een dag vol interessante workshops en sprekers, goeie gesprekken en vooral veel goesting om van een woonzorgcentrum écht een thuis te maken. Met "Mag het wat Luider" zijn we ook van de partij en zorgen we voor een kleine verassing. U komt toch ook?
“Is dit verhaal ok voor volgende woensdag of heb je een andere leuke pennenvrucht in de aanbieding die voorrang krijgt?”, stuurde Tom me deze voormiddag. Iedere week bezorg ik hem een Roze Brilverhaal. Ik besefte dat het verhaal waarover hij sprak mijn laatste verhaal ‘in voorraad’ was en een lichte paniek bekroop me. Natuurlijk was dat prima voor mij. Hoog tijd om mijn verhalenvoorraad terug aan te vullen, dacht ik bij mezelf.